پسر شمال

دنيایم را ستارگان افق تسخير کرده اند..من يک خيالم با ذهن و جسم! يک آگاهي مزمن..

من آني نيستم که شما مي بينيد يا ميشنويد..من يک توصيف بی کلامم.. هم خوبم و هم بد.. پر از التهاب..درگير تنسيف غمناک اين دنيا...

من فقط من نيستم.. دنيا ريشه در من دارد! اشتباه نکنيد..دنياي من با شما يکي نيست..من شازده کوچولو خودم هستم با يه گل سرخ..منتظر نيستم..من خود شرح يک انتظارم و اکنون در درک واقعي این لحظه غرقم..

یه موقع هایی هست که به خودت می گی : الان می خوام بنویسم.هوا بارونیه.صدای باد و بارون قاطی شده با صدای یه خواننده عرب که شعر زیبایی می خونه با این مضمون که :

منتظرتم.خیلی وقته! با تو روزهایی دیدم که به عمرم ندیده بودم.تو دنیا رو برام با آرامش کردی.دیگه انگار هیچ چیز برای دونستنم نمونده.دیگه از هیچی نمی ترسم.منتظرت بودم و دنبالت می گشتم!

دم در اتاق رو که نگاه می کنم می بینم که بارون خیلی شدیدتر ازین حرفهاست.اینجور که پیش می ره اتاق خیس خیس می شه!!!وقتی هوا بارونیه نمی دونم چرا یهو تلپی می افتم توی حوض خاطره هام!!؟

اولین قصه قصه ما بود آخرین قصه از یاد نرفتنی هم قصه ما بود!

همین...!!!!!!

عاشق شدم و اون عاشق بود.گذشت روزای ما!

نمی دونم بارون کدوم روز نحس خزونی بود که دل تورو شست؟؟؟؟؟

فقط می دونم من اینجا

بی تو

خیلی تنهام!

دلگیرم!

من بارونیم!

بارونی!!!! 

بقول سياوش قميشي كه عشقه صداشو . . .

تو بارون که رفتی
شبم زیر و رو شد
یه بغض شکسته
رفیق گلوم شد
تو بارون که رفتی
دل باغچه پژمرد
تمام وجودم
توی آینه خط خورد
هنوز وقتی بارون
تو کوچه می باره
دلم غصه داره
دلم بی قراره
نه شب عاشقانه است
نه رویا قشنگه
دلم بی تو خونه
دلم بی تو تنگه

     شب شد خورشید رفت.آفتابگردان به دنبال خورشید می گشت،

                                                                                  ناگهان

               یک ستاره از آسمان چشمک زد،افتابگردان سرش را پایین انداخت

                                                                                  و گفت

ای کاش سیگار باشم و

لوتیان دودم کنند

نه این که شمع باشم و

 دختران فوتم کنند

سیگار یا شمع مسئله این است؟

مي خواهم عقده گشايي كنم

لبانت را ببوسم

و دست در انبار موهايت كنم

و حال كه در آغوشم هستي

مستانه جان دهم

آري عزيزك ذهن من

اهالي دنيا هيچ نمي فهمند !

از خط خطي هاي عاشقانه ي ذهنم !

خیلی سخته 

که کنارت بشینم

دل به سایه سار چشمات بسپارم

با تو خونگی باشم 

اما نشه ...!

بتونم بهت بگم...

دوست دارم !

عاشقتم !

تورابه دادگاه خواهندکشید ...
شاید به حبس ابد محکوم شوی .
جزییات جنایتت مشخص نیست اما اثر انگشتت رابرروی قلبی شکسته یافته اند !

امتحانات دانشگاه یکمی فشار آورده..ولی میخوام مثل همیشه از این به بعد پشت سر هم هر روز حرف دلم رو آپ کنم . . .

راستی یه دوست خیلی خوب..یه ابجی گل به جمع دوستام اضافه شد..

و گاهی دنبال کسی می گردی که بشود با او دو کلمه حرف زد و درد دل کرد، بشود از غم ها و شادی ها گفت، از بدی ها و خوبی ها گفت، از امیدواری و نا امیدی … خلاصه هر چه دل تنگ آدم می خواهد بگوید و او گوش کند و بفهمد و التیام باشد؛ او بفهمد که چه می گویی و تو لازم نباشد دائم توضیح بدهی یا داستان ببافی یا استعاره بکار ببری….. کسی که در جوابت نگوید :”والا چی بگم؟؟!!!” … کسی که بداند کدام کلمه آرام ات می کند و کدام لبخند دل گرمت. کسی که حرفهایش معجزه کند و صدایش جادو باشد، کسی که برایش مهم باشی و برایت مهم باشد…

ولی خوب که نگاه می کنی … هیچکس نیست … مطلقاً هیچکس!….. و شاید نویسندگان بزرگ از همین رنج می بردند که  به کاغذ و قلم پناه می آوردند ( و ما هم به کیبرد و مانیتور!!)

پ.ن. وقتی آدم سنگ صبورِ همه باشه، توقع اش از “یک گوش شنوا” خیلی بیشتر می شه….!